jezusismijnverlosser.punt.nl
Ditjes & Datjes
...
   
 
   
'Jezus is mijn Verlosser'
    

Mijn Favoriete Websites
    
Onze Gemeente
 
 

   
   
  
 
 
Laatste reacties
    Abonneren
    Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
    Laatste artikelen

    Het is zondagmorgen als ik de hond uitlaat. In de vroege morgen zijn er geen auto’s die de stilte verstoren. Alleen de vogels laten van zich horen. Als een goed koor zingen ze er lustig op los. Heerlijk om daar naar te luisteren. Het komt op mij over of ze voor de Heer zingen. Ja dat zullen ze wel doen, in alle vroegte als eerste God danken met lofgezang. En ik wil dat voorbeeld volgen en zo begin ik zacht het overbekende lied te zingen: dank U voor deze nieuwe morgen. Het is zo’n prachtig lied. Eigenlijk zouden we dat ook in de kerk moeten zingen maar dat kan niet is mijn overtuiging. Het is te kinderachtig en te ouderwets. Best jammer van zo’n mooi lied. Maar ik kan het zingen voor de Heer, hier buiten kan niemand mij verbieden om dit lied te zingen. Daarna gaan mijn gedachten weer naar God, ik heb nog geen gebedspunt voor deze zondag, er moet toch iets zijn om voor te bidden dat naar Gods wil is. En de vogels beginnen weer te zingen dwars door mijn gedachtegang heen. Opeens is het of het licht aan gaat. Dit bedoelt God voor vandaag. Ik kan in de kerk laten bidden voor de vogels die elke morgen de Heer toezingen. Als ik in de kerk zit even later, dan is het net of mijn gedachten van die morgen ten uitvoer worden gebracht. Mijn gebedspunt door God ingegeven past helemaal in de dienst. En wat nog mooier is: God heeft ervoor gezorgt dat de hele kerk als eerste gaat zingen: Dank U voor deze nieuwe morgen. Zo dat noem ik nog eens gebedsverhoring, bijna direct. Het is zo fijn om elke dag met de Heer op te trekken.

    Greta.

    Reacties

     

    Ver onder de oppervlakte, in de donkere aarde, leeft een bijzonder volkje. Ze noemen zichzelf Hannahs. Het volk wordt geleid door een koningin die erg goed is in het organiseren van zo’n groot volk. Ze heeft het voor elkaar gekregen om alle bewoners het naar de zin te maken. Het is een tevreden volk. De Hannahs werken onderling ook uitstekend samen. Je zou zeggen: alle neuzen staan dezelfde kant op. Ze dachten er wel klaar voor te zijn nieuwe bewoners toe te laten en zo kwam het gezin Vrij in de samenleving wonen. Ze hield zich in het begin goed aan de taak die hun was gegeven, tot de oudste dochter zich niet meer alleen aan haar eigen taak wilde houden. Zo nam ze al gauw de taak van goedemorgen wensen over en ging ze bij alle deuren langs om de goedemorgen groet te brengen, wat eigenlijk de taak van de familie Vis was. Toen de familie Vis in de vroege morgen langs de deuren wilde gaan, hoorde ze dat de dochter van de familie Vrij al was geweest en zwijgend trok de familie Vis zich terug in hun huis. De familieleden vroegen zich af wat dan nu hun taak zou zijn. Ze konden zich geen nieuwe taak bedenken. Alle taken werden immers al vervuld door andere families. Ze vonden dit niet fijn, maar als ze er iets van zeiden werd hun liefdevol verteld dat het toch fijn is als een ander dat voor je wilde doen. Het was liefde en niets anders. Een paar dagen later werd de familie Hond geconfronteerd met de werkdrift van de dochter van de familie Vrij. De familie Hond had namelijk de taak om bij het eerste huis in elke straat een kar af te geven voor het ophalen van het afvalpapier en om dan aan het eind van de morgen de volle karren weer op te halen en naar de papierfabriek te brengen. Ook die morgen begonnen de familieleden aan hun taak. Toen als alle karen afgegeven waren, gingen ze naar huis voor de koffie. Toen het tijd was om de volle karren op te halen, gingen ze fluitend op pad. Aangekomen ontdekten ze dat er geen kar meer was. Er brak paniek uit. Er was een volle kar kwijt, waar kon die heen zijn? Ook in de straat ernaast was geen kar meer. Dit hadden ze nog nooit meegemaakt. Er ontstond grote onrust en niet alleen bij de familie Hond, de familie Vrij kwam ook naar buiten. Toen zij hoorden wat er gebeurd was, wisten ze wel wie de dader was. Ze vroegen om stilte en zo konden ze vertellen wat er gebeurd was met hun taak en dat ze de dochter van de familie Vrij vanmorgen hadden zien lopen met volle karren op weg naar de papierfabriek. Iedereen was diep ontdaan. Hoe kon iemand de taak van een ander afpakken? Was er dan geen respect meer voor de ander? Moest je dit toestaan omdat zij in liefde wilden samenleven? De koningin kwam op dit lawaai af en toen zij hoorde wat er was gebeurd, riep ze de dochter bij zich en sprak haar eens stevig toe:” Als je wilt leven in deze samenleving, dan hou je je aan jouw taak,  ook al kun je een andere taak doen. Je blijft er vanaf, omdat je zo respect toont voor de mensen om je heen.”

    Greta.

     

    Reacties

    Mijn dochter belde of ik langs wilde komen, ze moest mij iets vertellen. Gisteren was het zover dat ik er heen kon. Onderweg zit je dan toch te piekeren over wat er aan de hand is. Loopt het niet goed met haar man, gaan ze uit elkaar? Of heeft ze geldzorgen? Ja, ik weet het: Leg je zorgen bij de Heer neer. En dat deed ik dan ook wel in gebed. Maar echt rustig werd ik er niet van. Onder het rijden kijk je toch om je heen en ik zie een oudere vrouw lopen met een kinderwagen. Zal wel een oppasoma zijn. En ik verlang er eigenlijk ook wel eens naar om oma te worden maar dat zit er voorlopig nog niet in hebben ze al laten weten. En ik vervolg mijn reis. Om even later weer te gaan zitten piekeren: Waarom verteld ze niet door de telefoon waar ze mee zit? Al piekerend zie ik op een verlaten landweg een oma met een kinderwagen, alweer? Het zal wel oma-dag zijn kom ik tot de conclusie. Aangekomen bij mij dochter wil ik er niet direct over beginnen. Ik wordt begroet met een kado, pfff.... gelukkig het lijkt goed. In het pakje vind ik een afbeelding van baby-voetjes met een ooievaar. O nee toch. Aan haar ogen zie ik dat ze zwanger is. Het is een feest ontmoeting. Wat heerlijk: ik wordt oma. Nog zes maanden wachten voor ik mijn eerste kleinkind in de armen kan sluiten. We zijn dolblij en maken meteen plannen voor de kinderkamer. En al die oma's achter die kinderwagens van onderweg: dat was Gods antwoord op mijn piekerende gebed.

    God is Groot, Greta.

    Reacties

    Dit is één van mijn pogingen om een herder te zijn. De éne keer lukt het beter dan de andere keer. Als het niet lukt dan begrijp ik wat een dominee meemaakt als hij zijn kudde wil hoeden als een herder. De schapen luisteren dan niet naar zijn spreken en gaan een andere kant op of ze zijn niet vooruit te branden omdat ze alles bij het oude vertrouwde plekje willen houden. Schapen die de herder volgen doen dat alleen maar als de herder voeding bij zich heeft of als ze bijgestuurd worden door de hond. En er zijn gelukkig voor mij meer dagen dat de hond precies doet wat ik zeg. Fly, de hond, doet het zelfs als ik niets zeg. Dan schiet ze vooruit, dwars door de kudde heen en dan heeft ze zomaar twee groepen met schapen, een kleine kerkscheuring zou je dan bijna denken. Maar dat denkt zijn niet. Zij kijkt dan van de ene groep naar de andere groep. Als haar ogen die van mij ontmoeten dan zie ik haar denken: Help, ik zie dubbel. Een kort commando help haar dan om de schapen weer samen te voegen. Zo gaan wij rond in een weiland hier net buiten het dorp. En mocht ik mij weer eens afvragen waarom het deze keer niet lukt dan weet ik diep van binnen het antwoord: dan ben ik vergeten om de Herder te vragen om mij te helpen. Samen kunnen we elke kudde leiden naar groene weiden en Hij leidt ons dan ook nog naar vredige wateren.

    Gods zegen, Greta.

    Reacties
                  
     
    Rups of vlinder, wat wil jij zijn?
     
    Zo daar wordt je moe van als je via de stengel van een plant helemaal naar een blaadje toe moet kruipen. Ik ben zeker een ochtend bezig geweest om helemaal tot de top te klimmen om zo bij het jongste blaadje te komen. Heerlijk, een nieuw blaadje voor mij alleen. Waar zal ik beginnen? Aan de bovenkant of aan de onderkant? Zal ik van links naar rechts eten of juist van rechts naar links? Of zal ik beginnen aan de zonkant of juist dat stukje in de schaduw eerst opeten? Of in het midden? Wat een keuze. En het is aan mij waar ik wil beginnen, wat zal ik doen? Eens even goed kijken: zon of schaduw, in de zon is het te warm en het stukje in de schaduw is nog net niet rijp genoeg. Dan van links naar rechts? O nee, dan krijg ik last van mijn spieren door de eentonige beweging. Dat zal ook wel zo zijn als ik van rechts naar links eet. De laatste optie dan, beginnen aan de onderkant. Humm, dan zal ik wel vallen. De bovenkant? Dan eten de vogels mij op, nee dat is echt te veel gevraagd. Zo dit is moeilijk. Waar kan ik nu het beste beginnen? Het ziet er zo verrukkelijk uit. HELP, schreeuwt rupsje nooitgenoeg.
    Een vlinder die het hoort schiet te hulp. Nadat de vlinder het probleem heeft aangehoord begint het zijn verhaal te vertellen. Vroeger was deze mooie vlinder ook een rups en was het ook bezig met dit soort problemen die nu in het nieuwe leven geen probleem meer zijn. De vlinder had zich bekeerd tot de Heer die alles heeft gemaakt tot en met de handleiding voor het leven. Zich te laten leiden door de God die alles weet. "Hoe doe je dat, je bekeren", vroeg de rups die nu toch wel nieuwsgierig was geworden. Door je terug te trekken in jezelf, stil te zijn voor God en dan in een nieuw lichaam een nieuw leven te beginnen voor de Heer. Dan draagt de wind je van bloem tot bloem om jou te voeden met honing. Geen probleem waar je moet beginnen, het is altijd in het midden. "En zie mij", zegt de vlinder, "heeft de Heer mij niet wondermooi gemaakt?" En weg vloog de vlinder, gedragen door de Wind.
    Wat/wie wil jij zijn? De rups die alles zelf moet doen of de vlinder die met de Heer gaat? Ik kies voor de vlinder omdat het leven met de Heer meer kleur heeft. Hij zorgt voor mij.
     
    Greta.
     
    Lees meer...   (10 reacties)
                                          
     
    Lucas 2: 41-52.
     
    "Zijn ouders gingen jaarlijks voor het pesachfeest naar Jeruzalem. Toen Hij twaalf jaar was, maakte ze weer hun gebruikelijke pelgrimstocht."
     
    Ging Jezus nu voor de eerste keer naar de synagoge in Jeruzalem?
     
    Voor Zijn ouders was het een jaarlijks gebeuren om de dagenlange voettocht te maken. En ze hadden het ervoor over want ze gingen het pesachfeest vieren. Wat is Pesach? Dit feest werd voor het eerst gevierd in de nacht voor de uittocht. In Exodus 12:1-28 lezen we hierover. En hierin staat duidelijk dat het hele gezin moest meeëten. In vers 24 zegt de Heer nogmaals duidelijk: Dit voorschrift blijft voor u en uw kinderen voor altijd van kracht. Als de kinderen vragen wat pesach is, vers 26, moet het uitgelegd worden.
    Het was dus een "familie-uitje." Daarom was het een gewoonte om te gaan als gezin en niet de kinderen thuis te laten. Daarom waren Jozef en Maria niet direct bezorgt toen ze Jezus niet zagen bij hun vertrek uit Jeruzalem, liep vast al vooruit.
    Maar jaren later was er nog de herinnering aan deze bange terugtocht. Jezus was in totaal vijf dagen zoek voor zijn ouders. Twaalf was Hij toen Hij dagenlang bleef napraten in de synagoge.
     
    Greta.
    Lees meer...
     
     
     
    Ik kom het bos uitlopen en vlak voor mij zie ik een brede rivier. Door de modder loop ik er heen. Al die regen ook, ik ben doorweekt. Aan de overkant van de rivier schijnt wel de zon waarom hier niet? Eigenlijk zou ik zo de rivier in willen springen, natter kan ik toch niet worden. Maar even verderop zie ik een heleboel mensen staan. Ik loop erheen. Het is hier wel erg druk en ik vraag me af waarvoor die mensen hier zijn. Een vriendelijke dame legt mij het uit. Je kan bij deze stand balken kopen. Ze kosten geen geld maar je kan betalen met je goede daden en je zonde worden er dan weer vanaf getrokken. Van die balken kan je een vlot maken om naar de overkant te varen. Even denk ik er overna om ook in de rij te gaan staan maar nee, als ik zo begin te tellen dan ontdek ik al gauw dat ik vast niet genoeg balken kan krijgen. Ik loop weg en zie nog een stand. Daar krijg ik te horen dat ik voor diploma's en troffee's luchtbellen kan krijgen. De luchtbellen die ik zie gaan allemaal kapot dus ik probeer het niet eens. Nee laat mij maar hier in de regen lopen. Dan kom ik bij een veerboot. Hier staan geen mensen. De Man op de boot bied mij aan om mij gratis naar de overkant te varen. Ik hoef maar een vraag te beantwoorden voor we gaan. De vraag is: Houdt je van Mij? Nou en of, ik heb van mij leven nog nooit zo'n lieve Man gezien. Ik hou niet alleen van Hem ik zou Hem mij leven geven. Samen varen we naar de overkant.
     
    Greta.
    Lees meer...   (1 reactie)
     
     
     
    Leuk dat je een kijkje neemt op mijn weblog
    Kijk rustig rond en ik zou het leuk vinden
    als je even een berichtje achter laat
     
        
     
    Reacties (45)
    Zangdienst met  Amazing Projectkoor in de KRUISKERK te DIEVER.
     
    Zondagavond 4 nov.  a.s. wordt er in de Kruiskerk te Diever een zangdienst gehouden waarin een ruim  50 leden tellend projectkoor
    zal  meewerken; aanvang  19.15 uur.
    Er worden diverse  eenstemmige praise-en worship-meezing-liederen gezongen,  waaronder:
    Prijs Adonai maar  ook een aantal 4-stemmige stukken koormuziek o.a. Agnus Dei.
    Het koor wordt zowel  op piano als op het prachtige nieuwe orgel begeleid door resp. Anita  Burgers
    en Ronald Knol,  beiden uit Dwingeloo.
    Daarnaast zullen ook  diverse instrumentalisten uit de gemeente meewerken. De muzikale leiding is in  handen
    van Ineke de Kok en  Jan Willem van Holst.
    Kortom een  zangdienst voor jong en oud die u niet mag missen.
    De entree is vrij,  maar er wordt wel een collectie gehouden. Welkom!!
    Reacties
                                             
    Sinds een paar maanden mag ik er zorg voor dragen dat de bloemen die op zondag voorin de kerk staan, naar een gemeentelid gaan. Zo gaan de bloemen eigenlijk altijd naar volwassen gemeenteleden. Helaas moet je dan eerst wel in het ziekenhuis hebben gelegen. Is elke ziekenhuisgast voorzien van bloemen uit de kerk dan is er een "reservelijst" van ouderen die niet meer naar de kerk kunnen. Nu gebeurde het dat een jongen van 10 jaar in het ziekenhuis kwam te liggen. Ja ook dan moeten de bloemen daar heen en omdat het een kind is komt er dan een beertje in. Wat moet een jongen van 10 jaar nu met bloemen uit de kerk waarin een klein beertje zit? Ik stel mij dan voor dat hij dit enorm stom vind. Dus bedacht ik iets speciaals. Wat lekkere lolly's in de bloemen laten verwerken want dan heeft dat kind er echt iets aan. Onze bloemist, www.bloemenhuishofman.nl , was zo lief om mijn idee te verwerken in het bloemstuk ( zie boven). En die jongen...... na de dienst stond hij zich te verheerlijken bij zijn bloemstuk. Een glimlacht van oor tot oor was zijn dank.
     
    Greta.        
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl