 |
Welkom
Ikbennieuwhier | overige
|
10 April 2007 | 21:58:12
|
Leuk dat je een kijkje neemt op mijn weblog
Kijk rustig rond en ik zou het leuk vinden
als je even een berichtje achterlaat
Wil je muziek? Klik dan even op de mediaplayer |
|
|
|
|
Discriminatie
Religie/Christendom | verhalen
|
15 Mei 2012 | 16:50:49
|
|
Er is een prachtige kleurrijke tuin die overgoten wordt door de warme zon. Overal zijn bloemen in volle bloei met hier en daar een afwisseling van frisse groene, net gemaaide grasveldjes zodat de bloemen nog meer opvallen. De violen vormen de afscheiding tussen het gras en het bloemenperk. In alle kleuren zijn de violen aanwezig, in paars of oranje, in blauw of in het geel. Ook de tulpen steken hun bloemen hoog op en dan ook weer in die prachtige kleuren. Net als de rozen, chrysanten en dahlia's. Het is echt heel erg kleurrijk.
Vandaag is de dag dat alles in deze tuin bemest gaat worden want het is mestdag. De bloemen verheugen zich er al op. Even wat extra aandacht van de tinman. Hij was altijd zo vriendelijk tegen ze. Ja was, verleden tijd. Nu, vandaag, is er een nieuwe tuinman. De hulptuinman van de Grote tuinman en er wordt al gefluisterd dat hij wel goed is in de tuin maar dat hij er ook "eigen ideeën" op nahoudt. Vol spanning wachten de bloemen en het gras op wat komen gaat. En er komt wat. De tuinman verschijnt in de tuin met een kruiwagen vol goede voedzame mest. Eerst is het gras aan de beurt. Met een zwierende beweging wordt al het gras bemest. Precies genoeg en echt overal valt de mest neer. Dan zijn de bloemen aan de beurt voor hun bemesting. Vol verwachting kijken ze allen op naar de nieuwe tuinman. Maar wat gebeurt er nu? Hij pakt een klein handje mest en legt het bij de bloemen neer, alleen ..... niet alle bloemen krijgen mest. Hij lijkt alleen bepaalde bloemen te bemesten, zo geselecteerd is hij aan het werk. Er ontstaat een behoorlijke onrust bij de violen en alle andere soorten. De blauwe violen die wel mest hebben zien stilzwijgend neer op de gele soortgenoten die niet die onverdeelde aandacht van het bemesten hebben gekregen. Wat is hier loos? De tuinman herkent de onrust wel maar eigenlijk vind hij zijn gedrag heel normaal. Hij zal nooit gele bloemen bemesten als het niet regent. Ga nooit met gele bloemen om zonder de regen, welk soort het ook is of welke nood die gele bloem ook heeft. Raar? In onze wereld gebeurd het ook en dan heet het discriminatie.
Greta. |
|
|
|
Zwerver.
Religie/Christendom | geloof
|
19 April 2012 | 19:14:54
|
Ik kwam vanmorgen langs onze kerk en daar zie ik een man zitten. Net wakker zo te zien en het was dezelfde man die gisteren met zijn fiets en aanhangwagen door ons dorp liep. Traag vooruit slenterend, een voorbijganger die sterk deed vermoeden dat het een zwerver was. Maar nu zat hij op de koude grond naast onze kerk. Vriendelijk groette ik de man maar hij zei niets terug. Misschien een buitenlander? Ik liep verder. Raar eigenlijk: een zwerver. Nog nooit zo bewust gezien. En die man trilde? Was het van de kou, dan zou hij wel graag een warme bak koffie lusten. Maar het bleef bij mij bij een gedachte. Een gedachte die in de loop van de dag begint te knagen. Zelf een sorry in gebed aan God kon het niet goed maken dat ik niets gaf. En de Bijbeltekst: Ik had honger en jij gaf mij wat te eten of Ik had dorst en jij gaf mij te drinken, voegde zich bij mijn knagende geweten. Maar de man was al vertrokken was mijn inbreng, want ik had hem zien vertrekken. In de middag moest ik weer naar de kerk en wie was er terug? De zwerver. Ik zag het als een herkansing van Boven. Even naar de overkant en een zakje mandarijnen ophalen. Welke ik wilde? De zoete, de beste. En daar ging ik met mijn zakje op de man af. Ik houd het voor hem: Dank je wel. Hij sprak Nederlands en was blij met mijn daad. En ik ben verlost van een knagend geweten.
Greta. |
|
|
|
Moeilijke vragen over de hel. 22 april.
Religie/Christendom | overige
|
16 April 2012 | 15:59:36
|
|
In de Verenigde Staten is er op het ogenblik een hevige discussie gaande over de hel. Bestaat die wel en wat moet je er eigenlijk bij voorstellen. In Europa worden er ook wel discussies over gehouden, maar over het algemeen houden wij er niet zo van om over dit onderwerp te praten. De hel wordt doodgezwegen. Iemand zei eens:" Ik ben blij dat die hel is afgeschaft". Dat kun je als mens wel zeggen, maar is het daarom ook zo? Juist Jezus, die vol liefde is, doet pittige uitspraken over dit onderwerp. In de avonddienst zal er uitgebreid op dit onderwerp ingegaan worden. En dit zal in handen zijn van ds. J. de Kok. Kom je ook?
Datum: 22 april.
Tijd: 19.45 uur.
Waar: Kruiskerk.
Kruisstraat 1a.
Diever.
Tot ziens, Greta. |
|
|
|
Hebreeuwse scrabble
Religie/Christendom | overige
|
10 April 2012 | 18:52:08
|
Wat kun je doen als je als diaken weer eens voor in de kerk moet zitten? De voorganger aankijken heeft geen nut, die kijken altijd over je heen. Dan maar wat anders verzinnen want de preek sprak mij voor deze keer niet aan en dus begon ik maar eens over de voorganger heen te kijken en dan ontmoet je bij ons in de kerk de witte stenen muur. Ook niet echt interresant. Even dacht ik nog aan die keer met de jongens die zich toen ook verveelde in de dienst. Ze hadden niets te doen. Dan ga je de stenen maar tellen, was mijn antwoord. Dit was ik zelf niet van plan te gaan doen dus zocht ik de muur af om zo toch ergens mee bezig te zijn. Vlak boven de voorganger kwam zowaar een letter te voorschijn. Niet een Nederlandse letter maar een Hebreeuwse kaph die geschreven wordt als een c in spiegelbeeld. Mijn interesse was geprikkeld en dus zocht ik of er misschien nog meer Hebreeuwse letter waren verstopt in die muur. En ja hoor er lichtte een beth op en een daleth. De jod en de nun waren ook van de partij. Thuis gekomen direct in de boeken gekropen om te zien of die letters ook een woord konden vormen. Ja en wat voor woord! Omdat ik hier geen Hebreeuws kan typen volsta ik met de uitspraak van het woord: jêbhárekhêkhá. Dat zoveel betekend als: Hij zegent u. Gaaf of toeval?
Greta. |
|
|
|
Paastak.
Religie/Christendom | verhalen
|
17 Maart 2012 | 14:04:12
|
Wat een mooie sierlijke takken brengt de krulhazelaar voort. Niet van die recht naar boven toe groeiende takken. Maar meer van die op en neer gaande groei die dan uitmond in mooie krullen en bochten. Ik heb een paar takken gekregen van een tuinman die zo'n boom moest snoeien bij een klant van hem. En nu zo tegen Pasen zijn het geliefde takken om in huis te zetten. Ze versieren met eieren. Eieren als symbool voor het nieuwe leven dat door Jezus dood aan ons gegeven wordt. En hoe goed die takken er dan bijpassen zie ik nu pas. Mijn geloof is geen rechte weg naar omhoog hoewel ik daar wel van droom. Nee, mijn geloof is meer een op en neergaande beweging. Soms vol van de overtuiging dat ik een levende God dien om daarna toch weer eens te twijfelen tot het dieptepunt waarin ik mij afvraag of er wel een God is. Of de hemel soms van koper lijkt te zijn omdat geen gebed er doorheen komt. En daarna komt de groei naar Boven weer in mij opbloeien en ben ik er van overtuigd dat de wereld met alles erop en erin alleen door mijn Vader gemaakt kan zijn. En mijn twijfels verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ik wil alleen het mooie, het schepende deel van de wereld aanschouwen. Gods stem horen. Gods tegenwoordigheid ervaren. Gods aanraking voelen. Gods Woord horen. Gods wil kennen. De kracht van God ontvangen en mij koesteren in Gods liefde.
Greta. |
|
|
|
Een wandeling.
Religie/Christendom | verhalen
|
14 Maart 2012 | 12:39:10
|
Als de zon zo uitbundig schijnt dan krijg je als bijna vanzelf zin om er opuit te trekken. Dus schoenen aan en naar buiten. De zon is al lekker warm zo vroeg in het voorjaar. De vogels zingen uitbundig. Is dat nu voor een nieuwe partner of zingen ze zo om de Heer te loven? Hier zal ik op deze aarde wel nooit een antwoord op krijgen. Op de aarde? Wat voelt het gras zacht aan, zelfs door mijn schoenzolen heen voel ik hoe ik een stukje wegzak in de aarde. En als er dan ook nog mos tussen het gras zit voelt het aan alsof ik op de wolken loop. Even loop ik te genieten van het tapijt wat de Heer voor mij heeft neergelegd. Niet alleen mijn voeten zakken erin weg maar ook het geluid dat ik hoor te maken bij het lopen wordt door het natuurlijke tapijt geobserbeerd. Zo kan ik van het vogelgezang genieten. Plots voel ik een stokje onder mijn schoen en het breken ervan verstoort de rust. En als ik goed oplet voel ik nu ook de eikels van vorig jaar onder mijn schoen door rollen. Helaas moet ik nu mijn weg vervolgen over een zandpad. De ene stap zinkt nog iets weg in het mulle zand maar de volgende stap vind dan toch vaste grond van in elkaar gestampte aarde. En dan kan je de stappen tellen omdat er een licht bonzend geluid van mijn voetstappen komt. Als ik dan even later op de straatstenen uitkom, kun je mij duidelijk horen lopen. Het voelt hard aan die ondergrond. En bij elke stap voel je dat de meeste stenen ongelijk liggen Zal ik teruggaan naar het tapijt van mijn Vader?
Greta. |
|
|
|
Eenzame zondag
Religie/Christendom | geloof
|
13 Februari 2012 | 08:55:48
|
Het is zondag. In de ochtend ben ik alleen naar de kerk geweest. Waar de preek nou precies over ging ben ik vergeten. Ik kwam er met de gedachten weg: er is voor mij gebeden. Niet dat de dominee dat bewust deed, het was meer een beetje algemeen met een link naar de Bijbeltekst. Hoe eenzaam iemand kan zijn ook al is hij of zij getrouwd en zijn er kinderen. Die eenzaamheid zien we niet. Want als je zo rondkijkt in de kerk denk je gewoon dat als mensen samen zijn ze niet alleen zijn. Wij kunnen alleen naar de buitenkant kijken en oordelen dan vlug. Als ik zou vertellen dat ik eenzaam ben en elke zondag blij ben als ik even uit dit gezin kan stappen om de gemeente te ontmoeten dan kijken ze me aan alsof ze water zien branden. Ik moet maar niet zo ontevreden zijn. Ik ben getrouwd en ik heb twee kinderen die nog thuis wonen. Ach laat maar, ik praat er al lang niet meer over. Met als gevolg natuurlijk dat de gemeente denkt dat ik niet meer eenzaam ben. Hoewel ze zelf er zorg voor hebben gedragen dat ik niet meer over de thuis situatie wil praten. Hoe snel kun je soms dingen verkeert zeggen? Door iemand af te kappen als hij of zij probeert iets over zichzelf te vertellen. Is het goed nieuws dan mag je verder praten en komen er zelfs nog meer mensen naar je luisteren. Vertel je nieuws wat ze niet willen horen zoals eenzaamheid dan breken ze het gesprek af en gaan met een ander praten. Zijn er in jou gemeente ook eenzame mensen?
Gods nabijheid toegebeden, Greta. |
|
|
|
Tulpenbol.
Religie/Christendom | verhalen
|
24 Januari 2012 | 14:25:04
|
|
De tulp.
Diep onder de grond, in een warm holletje van voedzame aarde ligt een bloembol te wachten. Te wachten om wakker gemaakt te worden door haar Schepper. Het is zo lekker knus daar in dat holletje. De hele winter was daar rust maar nu de zon steeds warmer wordt begint er iets te kriebelen. Zou de Heer willen dat ze haar bladeren laat groeien tot ver boven de grond? Voorzichtig laat ze één blad groeien totdat het het daglicht tegenkomt net boven de aarde. Het nieuwe blad houdt even stil. Zo, dat ziet er anders uit! Niet langer is het doodstil. Boven de aarde beweegt er van alles en dat kan je met zoveel licht duidelijk zien. De bladeren van de vorige herfst dansen op de wind. De bomen lijken mee te zwieren. Dit moet ze gauw aan de andere bloemblaadjes in de aarde vertellen. Die gaan direct mee naar boven. Al die blaadjes groeien en groeien want ze hebben ontdekt dat als je groeit je mee kan dansen op de vlagen van de wind. Wat een feest. Door al die drukte wordt de bloemknop in de bloembol gewekt. Nu is het zijn tijd om te voorschijn te komen. Snel baant het zich een weg naar boven. Het ziet dat het lente is, de juiste tijd om tot bloei te komen. Dansend op de wind ontvouwt het zijn knop. Een prachtige tulp staat te schitteren in de zon. Stralende kleuren versieren de aarde. De tulp met vele kleuren, van geel naar oranje en met zo hier en daar wat roze. Zelfs een klein streepje wit ontbreek niet. Nu is het lentefeest compleet. Een tapijt van bloemen heeft de Schepper voor ons neergelegd omdat wij zouden weten: Jij bent een Koningskind en Ik stel alles in het werk om jou dat keer op keer duidelijk te maken.
Gods zegen, Greta. |
|
|
|
Ik droomde ......
Religie/Christendom | geloof
|
31 December 2011 | 08:38:56
|
Vannacht had ik een wel heel bijzondere droom. Ik was aangekomen in de hemel, wat een feest. Hoewel ik één van de vele was. En met vele bedoel ik ook echt heel veel, een miljoen mensen is niets, iedereen in stralend witte kleding. Toch was het heel persoonlijk. Om mij heen stonden allemaal mensen die ik kende en iedereen kende mij. Niks je beter voor doen, gewoon jezelf zijn, zoals je bedoelt was. Dat maakte niet alleen mij maar ook de andere gelukkig leek wel. Hoewel we met onze mond zongen voor God konden we wel contact maken met de andere mensen. Een blik van herkenning was genoeg en sprak boekdelen. We zongen een opwekkingslied, Elohim, super om zo samen te zingen voor God. Geen honger, geen pijn of verdriet. Je niet moe voelen en geen last te dragen. Alleen maar dolblij zijn. Zoveel mensen die mij kende en me een warm onthaal gaven. En God was er zeker ook. Niet in een vorm die wij zouden herkennen. Nee God was, is en blijft er. Als ik het moet beschrijven over hoe God eruitzag dan zou ik zeggen: Als zuurstof. God is om je heen, Hij is in de lucht die je inademt, stroomt door je lichaam. God draag je. God is warmte en vol van onvoorwaardelijke liefde. Het voelt als of God er alleen voor mij was. Mij op het oog had. En al de andere mensen waren het met God eens. Wat een geweldige plek om te zijn. Ben je in liefde samen dan heb je niet veel ruimte nodig.
Gods zegen wil ik aan jou doorgeven voor het nieuwe jaar. Greta.
|
|
|
|
2011, 2012
Religie/Christendom | overige
|
29 December 2011 | 18:59:15
|
|
Het jaar 2011 is alweer bijna voorbij. Wat gaat de tijd snel. En als ik terug denk aan het afgelopen jaar en de balans opmaak dan weet ik dat ik dichterbij God ben gekomen. Er waren dagen dat God ver weg leek en dat de hemel van koper leek. En dan door blijven bidden. Wat heb ik vaak gebeden om een vriend of vriendin. Iemand die er echt is. En ja hoor zo aan het eind van het jaar als ik de optelsom maak dan weet ik dat God mij meer heeft gegeven dan waar ik om vroeg. Ik had al een internetvriendin maar nu ook in dit dorp heb ik meer dan één vriendin mogen ontmoeten. En.... God gaf me ook nog een vriend. Toen ik al lang niet meer dacht aan mijn verzoek voor vriendschap kwam er zomaar het bericht dat ik was toegevoegd als vriend, heel bijzonder omdat ik juist had gebeden om een vriend. God hoort echt wel als we bidden. Het is zo'n vreugde dat ik Hem heb leren kennen. Mijn Papa in de hemel hoort het als ik naar Hem roep.
Wat ga ik volgend jaar doen? Ach eerst maar de gewone dingen, mijn kerkenwerk zoals diaken, koster, koffiezetter, bidder, penningmeester diaconie. Wat ik niet ga doen is weer zo vaak in het ziekenhuis gaan liggen. Na mijn hartinfarct heb ik mij nog nooit zo goed gevoelt. Oké ik mis een stukje hart maar ik heb er geen last van. Een stapje minder en het gaat geweldig. Op naar het nieuwe jaar. En die foto: een "babyfoto" van onze Fly, een border collie van nu 7 maanden. Lekker mee wandelen in de bossen rond Diever.
Gods zegen, Greta. |
|
|
|
|
|
.gif)
.gif)
